یاران خورشید
به بهشت نمی روم اگر مادرم آنجا نباشد

                           به بهشت نمی روم اگر مادرم آنجا نباشد

بدون دست هم سقاترین بود


پس از مدت ها به روز نبودن قرار است وبلاگ به روز شود تحت عنوانی مهم یعنی نامزدهای انتخاباتی. بحث ریاست جمهوری هم در داخل وهم در خارج ،برای دوستان ما در عرصه ی جهانی وهم برای دشمنان ما بسیار مورد اهمیت است

در اینجا به بررسی اجمالی نامزدهایی که احتمال حضور آنها در عرصه ی انتخابات وجود دارد می پردازیم

علی لاریجانی: رئیس سابق صداوسیما رئیس یکی از قوای سه گانه ی فعلی که انتقادات زیاد وبعضاًدرستی در مورد عملکرد او درصدا وسیما

وحوادث پس از انتخابات 88 وارد است وهمچنین وی قضیه ی وقف دانشگاه آزاد عملکرد بدی از خود به نمایش گذاشت

علی اکبر صالحی :او می تواند یکی از نامزدهای مورد حمایت دولت باشد اوکسی است که با دولت به خصوص شخص رئیس جمهور بسیار هماهنگ است البته باید توجه کرد بیشتر از اینکه شخصیت سیاسی باشد شخصیت علمی است

اسفندیار رحیم مشایی : با این خطا ها واشتباها وانحراف عقیده ای که دارد تایید صلاحیت او توسط شورای نگهبان بعید به نظر می رسد

البته افراد دیگری هم مورد نظر دولت است که به دلیل طولانی شدن مطلب از شرح آن خودداری می نمایم

 

محمد باقر قالیباف :پیرامون این فرد حرف بسیار است . خود را در هرمسئله ای وارد نمی کند انسانی کاری هست ودر هر سمتی قرار گرفته وظایف خود را نسبتاًخوب انجام داده است

سعید جلیلی : انسان پاک وساده زیست می باشد اما یکی از انتقاد هایی که به وی وارد شده این است که او شاید اشتیاق وعلاقه ای برای ریاست جمهوری نداشته باشد واین باعث عدم برنامه ریزی او می شود از طرفی دیگر ضعف جسمانی او وپای جانبازش که کار را برای این که مدیر زحمتکشی باشد سخت می کند

محسن رضایی : اسم آشنا والبته خسته کننده ای هم می باشد او در دوره ی قبل مانند موسوی و کروبی عمل نکرد و وفاداریش را به رخ نظام کشید

واما اصلاح طلبان بعید است از این انتخابات صرف نظر کند اما سوال این است  آیا کاندیدای واحدی را مطرح خواهند کرد یا روی چند کاندید برنامه ریزی کرده اند ؟ آیا باز هم از اصلاح طلبان ریزشی خواهیم داشت ؟

سید حسن خمینی:

کسی که معروفیت خود را جهت انتساب به  خانواده ی امام دارد وبرخی اصلاح طلبان مایل به حضور وی در انتخابات هستند اما اعلام کرده که در انتخابات حضور نخواهد داشت اما همه میدانند که در  فضای سیاسی چیزی قابل پیش بینی نیست و احتمال حضور وی همچنان می رود

محمد رضا عارف : او معاون اول خاتمی در دوره ی دوم و یکی از شخصیت های موجه اصلاح طلبان که البته مورد تایید نظام می باشد  کسی است که به احتمال  زیاد در عرصه ی انتخابات حضور پیدا خواهد کرد

درپایان باید گفت که همه ی اینها  احتمال هایی است که تا به الان به ذهن ها خطور کرده ومعلوم نیست که نامزدهای احتمالی از همین ها باشد امیدواریم شخصی صالح وشایسته به این مهم دست یابد

 




نوشته شده در تاريخ شنبه هفتم مرداد 1391 توسط سیده



سلام مامان گلم

خیلی ازت دورم که به دستات بوسه بزنم

مامان گلم از همین راه دور دوست دارم و دستتو می بوسم

مامان جون خیلی ممنون که اینجوری بارم آوردی، خوساخته و خدا ترس

خدا جون مادرمو برام نگه دار

مادر جون هدیه من دیروز دعا تو مسجد صاحب الزمان برات بود

به یاد مادر شهدا هم باشیم در روز میلاد مادرم




نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391 توسط سیده



سلام

حالم اصلا خوب نیست هنوز به محیط خوابگاه عادت نکردم

دلم گرفته از همه چیز و همه کس

کمتر به تماسایه خونه جواب می دم

حوصله دوستامو ندارم

بیشتر می خوابم

دوس دارم بنویسم

برا همین اومدم سایت

امروز تو خیابون راه می رفتم از اینکه هی چادرمو درست می کردم خسته شده بودم از راه رفتن از اینکه تاکسی بگیرم از آدرس دادن به راننده ها

اح چه حال بدی دارم

محیط دانشگاه زیاد به درد نمی خوره خوبه زمینه گناه ندارم وگه نه بدبخت شده بودم

اینجا هیچستانیست که انگار فط من یه هدف دارم بفیه چن تا هدف دارن (ظاهراً جا موندم) برا همینه که زیاد مقبول نیستم دیگه

بماند این

حالا بی معرفتا من وقت آپ کردن ندارم شما کجا هستید؟؟؟؟!!!!!!!!

اصلا دیگه حوصله شما رو هم ندارم




نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391 توسط سیده



امروز یا دیشب تو اخبار دیدم که برا شهدای نوجوان 13 و 14 ساله مراسم گرفته بودن اونم (مناسبتشو
نمی دونم) ...
حالا شهدا که رو سر ما جا دارن اما اینجا جایه یه چیز خالیه اونم کم سن و سال ترین شهید دفاع مقدس که غریب گوشه گلزار شهدا افتاده، شهیدی که تازه پارسال مسؤلین فهمیدن کم سن و سال ترین شهیده کشوره... دست این مسؤلین درد نکنه با این شهید پروریشون با این اسلام و اعتقاد محوریشون خوب این شهید بزرگوارو سرلوحه کرن برا جوونایه دیگه...
آره اینجا تو شهر کوچیک من شهیدی هست با 12 سال سن که کم سن و سال ترین شهید هشت سال دفاع مقفدسه شهیدی که با اسن کمش دعوت امامو لبیک گفت آره اینجا شهید علی جرایه ای هست که با سن کمش حماسه کرد اما حماسه ای که هیچ کس ازش خبر نداره شهیدی که با قلب کوچیکش مثه یه مرد بزرگ ایستاد و یه شب تویه سنگرش پرستو شد و پرید...
می خوام بگم علی جان تو هم مثه صاحب اسمت هنوز مظلومی اون زمان که صدام تو رو کشت و حرفی نبود دشمن بود و دفاع و ایثار اما الان ما تو رو میکشیم اونم تو قلبمون تو یادمون و میزاریم هنوز کوچکترین علی جبهه ها مثه صاحب اسمش غریب بمونه...
کاش علی یه بچه دهاتی نبود کاش اونم پایتخت نشین بود کاش علی از یه خانواده تحصیل کرده بود و ای کاش... اما نه شاید اون زمان علی دیگه برا لااقل من اسطوره نمی شد علی جان همچنان علی باش من و تمام دوستان شهدا علی جرایه را همین طوری دوس داریم ساده و عشایر و نجیب و پاک ترجیح می دهیم و دوسش داریم...
ان شاء الله هفته آینده یه عکس از مزار پاکش براتون میزارم شاید یکی صدایه منو شنید و علی از مظلومیت دراومد (الهی آمین)




نوشته شده در تاريخ سه شنبه نهم اسفند 1390 توسط سیده



ســــــــــــــــــــــــــلام دوستایه گلم

چند وقتی میشد دنبال متن برا پست جدیدم میگشتم اما نمی دونستم از چی و کی بنویسم...

الان سرکارم حدودا دویست 500 متر بالاتر از خونه پدری شهید داریوش رضایی نژاد... آره من با شهید همشهری هستم (اینو سعادت خودم میدونم) از شهید زیاد نمیدونم اما یه چند ترمی با خواهرش هم کلاس بودم (دوران دانشجویی)

هر موقع میرم امامزداه که برا پدرم فاتحه بخونم باید اول از کنار قبر شهید رد بشم چشمم که به قبر ایشون میخوره یه غم بزرگ رو دلم میشینه نمی دونم اون لحظه به چی فکر میکنم که این همه پکر میشم... شاید مادر داغدارشونو میبینم ... شایدم به دختر 4 یا 5 سالشون فکر میکنم... شایدم به این فکر میکنم که همشهریم که این همه به هم وصلیم شهید شدنو و من هنوز تو منجلاب دنیا دست و پا میزنم بخدا خودمم نمی دونم...

شهر ما مثه رضایی نژاد زیاد داره هنوز هستن کسایی که بخان بلا گردن امت اسلام بشن و هنوز تو هر خونه ای دست کم یه مهندس یا دکتر داریم (تو منطقه رتبه اول رو داریم) اما اینو دشمنایه آقا بدونن با اینکه جایه شهید تو قلب همشهریاش خالیه اما تو عرصه علم و دانش همیشه جاشون سبزه




نوشته شده در تاريخ یکشنبه سی ام بهمن 1390 توسط سیده



در قعر دل بركـــــه ي خوش تصويري

ميرفت دلــــــم با نخ ماهيگيري

ميرفت كه هـــــــم راز شود با دريا

ميرفت هــــــــــم آواز شود با دريا

افسوس كه در رفتن و ماندن ماندم

با بغض سرود دل خود را خواندم

افسوس كه شمشير زدم نخ ها را

با گريه سرودم سخن دريا را

ديگر به كجا كوچ كنم ياري نيست

بهتر ز غمت هيچ وفاداري نيست...




نوشته شده در تاريخ سه شنبه سیزدهم دی 1390 توسط سیده



از هشت صبح که از خواب بیدار شدیم تا یه ربع به دوازده مشغول پختن غذا بودیم اولین باری بود که مهمون ما میشدن باید سنگ تموم می زاشتیم حسابی خونه رو تر تمیز کرده بودیم من و مامان و داداشی غذا ها رو به بهترین نحو چیده بودیم هم تعدادشون زیاد بود هم ویژه بودن باید همه چی مفصل می بود...

ساعت گه به یه ربع به دوازده رسید منو مامان چادر سرمون کردیم رفتیم خونه عمه ام دو کوچه اونور تر... آخه تو خونه ما رسم نیست وقتی تموم مهمونا مرد باشن زن تو خونه بمونه...

داداش بزرگه میره و ساعت 12 مهمونا رو میاره خونه مون گفت اولش نماز جماعت خوندیم بعد رفتیم سر سفره بماند که پسر عموم همه رو از خنده کشده بود با اون زبون شوخش که فقط تو جمع مردونه باز میشه...

داداش گفت رفتم تو حیاط وضو بگیرم چشم به کفشایه روحانی هیئت افتاد خیلی ساده و رنگ و رو رفته یه لحطه مکث کردمو از خودم خجالت کشیدم که ما کجا و این کجا...

حالا مهمونایه ما کی بودن: ما یه هیئت داریم که اکثرا بچه هایه ... توش عضون از اون خالصاش از اونایه که بوی ناب انسانیت میدن... روحانی امسال هیئت یه آقای بودن به اسم حاج آقایه عرفان که خیلی با سواد و از اون تراز بالاهاش بودن که صرفا برای رضای خدا به شهرستان مرزی ما اومده بودن با کلی تالیفات و شاگرد و سواد و... روز سوم محرم مسولیت ناهار گروه با ما بود (منظورم مداح و روحانی و بقیه است) ...

اینو هم بگم که ایشون میتونستن با پولاو درآمدشون خیلی بهتر بپوشن و بخورن اما پولاشون رو برای... خرج میکردن

حاج آقایه عرفان روحانی نبود یه انسان بود یکی که بویه بندگی میداد و من فقط ازون تجملات و اون کفشایه حسرت برام مونده، حسرت دنیا، حسرت مادی گرا بودنم ...

حاج آقا عرفان یادت همراه با تمام ویژگی های ناب بندگی باد... ان شاء الله آقا امام حسین خودشون نگاه ویژه بهتون داشته باشن که حتی با کفشاتون درس میدید...





نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و سوم آذر 1390 توسط سیده



ای که پیچید شبی در دل این کوچه صدایت
یک جهان پنجره بیدار شد از بانگ رسایت

تا قیامت همه جا محشر کبرای تو برپاست
ای شب تار عدم ، شام غریبان عزایت

عطش و آتش و تنهایی و شمشیر و شهادت
خبری مختصر از حادثه ی کرب و بلایت

همرهانت صفی از آینه بودند و خوش آن روز
که درخشید خدا در همه ی آینه هایت

کاش بودیم و سر و دیده و دستی چو ابوالفضل
می فشاندیم سبک تر ز کفی آب به پایت

از فراسوی ازل تا ابد ای حلق بریده
می رود دایره در دایره پژواک صدایت




نوشته شده در تاريخ دوشنبه هفتم آذر 1390 توسط سیده



این شعر وصف دل من تو شب جمعه است، تمام هفته منتظر و شب جمعه که میشه یادم میره از خدا چی خواستم فقط اللهم کن لولیک الحجته بن الحسن...

ای خدا جون دوست دارم

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی


عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی


دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم


باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی


 شمع را باید از این خانه به در بردن و کشتن


تا به همسایه نگوید که تو در خانه ی مایی


 پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند


تو بزرگی و در آیینه ی کوچک ننمایی


 عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت


همه سهل است تحمل نکنم بار جدایی


روز صحرا و سماع است و لب جوی و تماشا


در همه شهر دلی ماند که دیگر بربایی؟


گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم


چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی


آن نه خال است و زنخدان و سر زلف پریشان


که دل اهل نظر برد که سری است خدایی


تو مپندار که سعدی ز کمندت بگریزد


چو بدانست که در بند تو خوش تر ز رهایی


خلق گویند برو دل به هوای دگری ده


نکنم خاصّه در ایام اتابک دو هواییگل تقدیم شما







نوشته شده در تاريخ پنجشنبه پنجم آبان 1390 توسط سیده



خوش به حال کرمانشاهیا...

آقا جون خزان ما رو هم بهار کن...




نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیستم مهر 1390 توسط سیده